حسگر فاصله حسگری است که از مافوق صوت یا لیزر برای اندازه گیری فاصله یک جسم استفاده می کند. عمدتاً برای اندازه گیری قانون تغییرات در موقعیت یک جسم متحرک در طول زمان استفاده می شود. این می تواند مورد استفاده قرار گیرد برای تکمیل انواع kinematics و تعیین دینامیک.
حسگرهای فاصله را می توان بر اساس اصول کاری خود به حسگرهای فاصله نوری، حسگرهای فاصله مادون قرمز، حسگرهای فاصله مافوق صوت و غیره تقسیم کرد. بیشتر حسگرهای فاصله مورد استفاده در تلفن های همراه حسگرهای فاصله مادون قرمز هستند که دارای لوله ساطع کننده مادون قرمز و یک لوله دریافت مادون قرمز هستند. هنگامی که نور مادون قرمز ساطع شده توسط لوله ساطع شده توسط لوله دریافت کننده دریافت می شود، نشان می دهد که فاصله نزدیک است و صفحه نمایش باید خاموش شود تا از سوء استفاده جلوگیری شود. ، و هنگامی که لوله دریافت کننده نمی تواند اشعه مادون قرمز ساطع شده توسط لوله انتقال را دریافت کند، نشان می دهد که فاصله دور است، و نیازی به خاموش کردن صفحه نمایش نیست. اصول کاری انواع دیگر حسگرهای فاصله نیز مشابه است. آن ها همچنین با انتشار و پذیرش ماده خاصی مورد قضاوت قرار می شوند. ماده ساطع شده می تواند امواج مافوق صوت، پالس های نور، و مانند آن باشد.
دستگاهی که تغییر فیزیکی یک جسم را با استفاده از عناصر مختلف تشخیص می دهد و تغییر را به فاصله ای تبدیل می کند تا فاصله و جابه جایی از حسگر به جسم اندازه گیری شود.